काय मंडळी, तुम्ही sansung कंपनीचा फोन पाहिला आहे काय? बरं, nokai कंपनीचा तरी पाहिला असेल? किंवा soni? कधी coka kola कोल्ड्रिंक पिलंय? बरं, bysleri मिनरल वॉटर तरी घेतलं असेल…
अरेच्चा! बोभाटावाले स्पेलिंग चुकवू लागले असं वाटतंय का तुम्हाला? तर तसं नव्हे. जेव्हा एखादी कंपनी किंवा तिचे प्रॉडक्टस लोकप्रिय होतात तेव्हा त्या प्रॉडक्टसचे डुप्लिकेट सुद्धा मार्केट मध्ये येतात. मूळ कंपनीच्या लोकप्रियतेचा फायदा घेणे आणि आपले कमअस्सल दर्जाचे प्रोडक्ट ग्राहकांच्या माथी मारणे हा एकच उद्देश या डुप्लिकेट वाल्यांचा असतो. वरती उल्लेख केलेल्या नावाच्या कंपन्या खरोखर अस्तित्वात होत्या.
जास्त नाही, अगदी काही वर्षांपूर्वी जेव्हा मोबाईलचे पेव फुटले होते तेव्हा अनेक दिग्गज मोबाईल कंपन्या मार्केटमध्ये प्रस्थापित झाल्या. त्यात प्रामुख्याने नोकिया, सॅमसंग, सोनी आदी मोठ्या कंपन्या आघाडीवर होत्या. त्याच वेळी त्यांच्या नावाशी साधर्म्य असणाऱ्या sansung, nokai वगैरे चायनीज कंपन्यासुद्धा मार्केटमध्ये आल्या. अर्थात, यांचा दर्जा मूळ कंपनीच्या कितीतरी पटीने खालचा होता. परंतु जवळपास सारख्या असणाऱ्या नावामुळे, सारख्याच डिझाईन आणि लोगोमुळे या चायनीज फोन्सचीसुद्धा तडाखेबंद विक्री झाली. कोकच्या बाटली सारख्या दिसणाऱ्या बाटल्या तयार करून लोकल शीतपेये तुफान विकली गेली.
मंडळी, ट्रेडमार्क किंवा कॉपीराईट हे शब्द आपण नेहमी ऐकतो आणि वाचतो. या दोन्ही बाबींविषयी आपल्याला बऱ्यापैकी माहिती झालेली आहे. पण एखाद्या प्रॉडक्टची डिझाईन, त्याचे दृश्य स्वरूप जसेच्या तसे कॉपी करून ग्राहकांच्या डोळ्यात धूळ फेकण्याचा प्रकार जेव्हा घडतो तेव्हा मात्र आपल्याला ट्रेड ड्रेस (Trade dress) कायद्याचा आधार घ्यावा लागतो. हे ट्रेड ड्रेस नेमकं आहे काय? या कायद्याचा भंग केला तर काय होते? चला तर नुकत्याच घडलेल्या एका घटनेवर नजर टाकून आपण हे समजून घेऊ.







