मराठी माणसांकडे विनोदबुद्धी भरभरून आहे. पुणेकरांकडे ती जरा जास्तच आहे. किमान शब्दांत कमाल अपमान करण्यात आणि पाट्यांवर इतरांसाठी संदेश लिहून ठेवण्यात पुणेकरांचा कुणी हात धरू शकणार नाही. आजच्या पाट्या या फक्त पुण्यातल्या नाहीत, तर पुणे-ठाणे तर कधी रस्त्यावरचा ट्रक अशा कुठेही मिळालेल्या आहेत.
तर चला, मराठी माणसांच्या विनोदबुद्धीला मराठीतून दाद देऊयात..
आतून दार उघडायला कुणी येतं की नाही याची वाट न पाहता नुसती टणाटण बेल वाजवणार्यांचा राग योतो ना?
भलत्याच महत्वाकांक्षा दिसताहेत!!
काय बिशाद आहे कुणाची अशा सेंच्युरीवाल्या कुत्र्यासमोर आतबाहेर करण्याची?
भलतेच कनवाळू घरमालक दिसत आहेत. बिचारे!!
’इथं कचरा टाकणारीचा नवरा मरेल’ या वाक्यापेक्षा हा प्रकार पुष्कळच बरा आहे.
नंतर कुणाची तक्रार नको. म्हणूनच आधीच सगळं व्यवस्थित सांगून टाकलेलं बरं..
सूचना देणं आणि त्यासुद्धा कमीत कमी शब्दात हे खरंच एक स्किल आहे बरं का!
आत्ता कळलं गांव हागणदारीमुक्त कसं झालं ते! पण उघड्यावर बसलेला माणूस कळवल्यावर अधिकारी येईपर्यंत गुन्हेगार ’काम उरकून’ पळून गेला तर?
हागणदारीमुक्त गावांसारखंच अशा उपायांनी गांव दारूमुक्त व्हायला हरकत नाही. हो ना?
जीवनाचं सार सांगितलं की हो या दोन वाक्यांत!!
म्हणून एकदाच लिहिलं पुढचे प्रश्न थांबतील. लहानपणी ’गळ्यात पाटी अडकवून फिर’ म्हणायचे. इथं फक्त मोठ्ठा फळाच शेजारी ठेवलाय.
उगीच वरचेवर स्थळं आणणार्या लोकांना वैतागून या कुटुंबावर मुलाचं लग्न ठरल्याचं सरळ जाहीर करण्याची वेळ आली पाहा..