पावसाच्या चार सरी येऊन गेल्या, पाणी भिंतीत थोडंसं मुरलं की थोड्याच दिवसांत त्या शेवाळून हिरव्यागार दिसायला लागतात. काही दिवसांत मग त्या शेवाळातून वाट काढत नेचे बाहेर येतात. हे नाजूक नेचे दर पावसाळ्यात येतात आणि जातात. त्याची दखलही फारशी घेतली जात नाही. कदाचित त्याला फुलं येत नाहीत किंवा आपल्या कुठल्याच भाजीत त्याचा समावेश होत नाही ही दोन कारणं बहुतेक दखल न घेण्यासाठी पुरेशी आहेत. तसे आपण पुरेसे स्वार्थी आहोतच नाही का? नाहीतर आतापर्यंत आपण नेच्यांच्या बागा लावल्या असत्या. त्यामुळेच नेचा हा शब्दही बर्याचजणांच्या परिचयाचा नसेल. कदाचित 'फर्न' म्हटल्यावर ओळख पटेल.
हिरवीगार पानं आणि त्याला धरून ठेवणारे बारीक तारेसारखे खोड अशी रचना या वनस्पतीची असते. बहुतेकजण त्याला शेवाळाचाच एक प्रकार समजतात. पण तसे नाही. शेवाळ ही त्यामानाने फारच मागासलेली वनस्पती आहे. आज आपण दर पावसाळ्यात आपल्या भेटीला येणार्या आणि शास्त्रीय परिभाषेत Adiantum Fern या नावाने ओळखल्या जाणाऱ्या एका प्रकारच्या नेच्याबद्दल बोलणार आहोत.
