अहो, गणपती बाप्पा आले. अगदी १५ दिवसांवर आले. दरवर्षी केवढी धावपळ, आखणी, योजना.. अनेकांची सजावटीची योजना तयार झालेली असते. त्यासाठी काही वस्तू मिळविणे सुरू असते. गावी जाणारी भक्त मंडळी, काहीच जमणार नसेल तर खास मुंबईहून तयार मखरे घेऊन जातात. शहरातील बिझी मंडळी २/४ दिवस आधी मिळेल त्या किंमतीला तयार मखरे घेऊन येतात. २ वर्षांपूर्वी थर्मोकोल बंदीमुळे, मराठी मखर कलावंताचे अक्षरशः पेकाटच मोडले. या वर्षीच्या कोरोना संकटाने सगळेच मोडले आहे. त्यामुळे आता सहज उपलब्ध असलेल्या वस्तूंमधून, जास्तीत जास्त चांगली सजावट करण्याचा विचार करायला हवा.
पूर्वी आपल्याकडे घरगुती गणपतींसाठी पिढ्यानपिढ्या साध्या सजावटीची पद्धत होती. लाकडी प्रशस्त शिसवी टेबलावर गणपतीची मूर्ती, त्यामागे एक मोठा परंपरागत आरसा, मूर्ती आणि आरसा यांच्यामध्ये वाहिलेला
केवडा, दोन्ही बाजूंना समया किंवा काचेच्या रंगीत शेडचे विद्युत दिवे, पुढे उतरंडीवर मांडलेली चांदीची परंपरागत पूजेची उपकरणे आणि दुर्मिळ कलात्मक वस्तू, चांदीच्या तबकात फळे, लाडू, करंज्या अशा वस्तू, खूप जुने तेलाचे परंपरागत दिवे, चिनीमातीची कांही खेळणी आणि बाहुल्या असा कांहीसा थाट असे.
